Ιστορία

Α.Σ.ΦΟΙΝΙΞ ΝΙΚΗΤΗΣ

ΕΧΘΕΣ, ΣΗΜΕΡΑ και ΑΥΡΙΟ

Η Ιστορία και η παρακαταθήκες μας

Η ομάδα ιδρύθηκε το μήνας ❓1952, απο❓, το στάδιο της ομάδας ήταν ο χώρος που βρίσκεται σήμερα το Δημοτικό Σχολείο της Κωμόπολης της Νικήτης και ήταν χωμάτινο.

Στον ΦΟΙΝΙΞ ΝΙΚΗΤΗΣ, συμμετείχαν ποδοσφαιριστές όπως ο…..❓

Το 1967, ο ΦΟΙΝΙΞ ΝΙΚΗΤΗΣ επανιδρύθηκε και η κυβέρνηση Γεωργίου Παπαδόπουλου, κατασκεύασε το νέο στάδιο με γρασίδι, εγκαταστάσεις και υποδομές.

Το 2….❓, ο τότε Δήμαρχος της Σιθωνίας βοήθησε να κατασκεύαστει η σημερινή εξέδρα.

Ο ΦΟΙΝΙΞ ΝΙΚΗΤΗΣ έφτασε στην Α1 Ερασιτεχνική Κατηγορία το❓

Πρόεδροι της ομάδας διαδραμάτισαν οι:

…… 19…

……20…

…Γιαννακούδας

Ο Αστέριος Γεωργακούδας, την σκυτάλη έλαβε εφέτος ο Δρ.Ιωακείμ Καλαμάρης, το 2020 ο Α.Σ.ΦΟΙΝΙΞ ΝΙΚΗΤΗΣ, έχει το ενεργητικό του ως Προπονητές, τον Χρήστο Νεοφώτιστο και τον Εύαγγελο Κουτσουρέ,

τους καλύτερους Προπονητές της Χαλκιδικής και τους καλύτερους στην νεότερη ιστορία της ομάδας,

επίσης στο δυναμικό της ομάδας προστέθηκαν για πρώτη φορά και εννέα καταξιωμένοι ποδοσφαιριστές.

Το Δ.Σ. και το σύνολο της ομάδας υπόσχονται επιτυχίες και στροφή των νέων και των πολιτών της περιοχής στον Αθλητισμό.

Η φλόγα και το όνειρο παραμένουν ζωντανά,

για το μέλλον του Ελληνισμού της Νικητής, της Σιθωνίας και της Μακεδονίας εν γένει.

Η ιστορία της Μακεδονικής Κωμόπολης, πρωτεύουσας της Σιθωνίας, Νικήτη

Τα πρώτα παραθαλάσσια μέρη της Χαλκιδικής που γνώρισαν τουρισμό ήταν όσα βρίσκονταν κοντά στη Θεσσαλονίκη.

Τουρίστες όμως γνώρισε συγκεκριμένες εποχές και υπό συγκεκριμένες συνθήκες.

Από τη Νέα Καλλικράτεια μέχρι τα Νέα Μουδανιά.

Τα χωριά που βρίσκονται στα πόδια και την ορεινή Χαλκιδική ακολούθησαν μαζί με την οικονομική ανάπτυξη που έκανε τις διακοπές ανάγκη και τάση.

Άλλωστε, το νερό μπήκε στα σπίτια του Νομού μόλις στις αρχές του ’60, ενώ το ρεύμα στις περισσότερες περιπτώσεις έφτασε στα τέλη της ίδιας δεκαετίας (1967-1973), μαζί με το άνοιγμα των δρόμων από την κυβέρνηση, του Στρατηγού, Γεωργίου Παπαδόπουλου.

Τα πρώτα δημοσιεύματα που κάνουν λόγο για τις ομορφιές της ορεινής Χαλκιδικής εμφανίζονται σε εφημερίδες της Θεσσαλονίκης περί τα 1888 και αργότερα στα 1911, με αναφορές στην Αρναία και το Βάβδο και προτροπή των κατοίκων της Θεσσαλονίκης για διακοπές σε απίστευτης ομορφιάς μέρη.

Ο Βάβδος ήδη στα 1930 γίνεται προορισμός, πράγμα πρωτόγνωρο για την εποχή, και οι άνθρωποι του χωριού, περίπου 130 οικογένειες, νοικιάζουν δωμάτια σε Θεσσαλονικείς το καλοκαίρι, ενώ παρόμοιες επισκέψεις υπάρχουν στη Μεγάλη Παναγιά, τα Βράσταμα και το Λιβάδι.

Η ιστορία του παλιού χωριού της Νικήτης πάει πίσω στον 14ο αιώνα.

Ο Ηρόδοτος, στην ιστορία του των περσικών πολέμων, αναφέρει την πόλη της Γαληψού η οποία κατά μεγάλη πιθανότητα βρισκόταν κοντά στο ακρωτήρι Καστρί, 2.5χμ από τη Νικήτη.

Οι λόγοι της παρακμής της Γαληψού δεν είναι ακριβώς γνωστοί.

Πιθανώς να καταστράφηκε σε έναν από τους πολλούς πολέμους της κλασσικής και ρωμαϊκής περιόδου.

Παρολαυτά τα αρχαιολογικά στοιχεία δείχνουν ότι κατά τη διάρκεια της ρωμαϊκής και πρώιμης Βυζαντινής περιόδου, υπήρχαν τουλάχιστον τρία παράκτια πολίσματα κοντά στην σημερινή τοποθεσία της Νικήτης.

Στο Βυζαντινούς χρόνους,

η ιστορία της Νικήτης ξεκινά περίπου τον 14ο αιώνα.

Τα αρχεία της Μονής Ξενοφώντος[1] στο Άγιο Όρος, αναφέρουν δύο ηπειρωτικούς οικισμούς στην περιοχή εκείνη την εποχή.

Σε αυτά τα αρχεία, η περιοχή του παλιού χωριού της Νικήτης αναφέρεται ως «γη του Νεακίτου».

Σύμφωνα με την πλέον έκγυρη άποψη [2], το όνομα «Νικήτη» προήλθε από το «Νεακίτου».

Όσο για την προέλευση της λέξης «Νεακίτου» μας είναι άγνωστη αν και είναι πιθανόν να υπήρχε μονή στο Άγιο Όρος με το όνομα αυτό γύρω στον 10ο με 11ο αιώνα.

Κάποια στιγμή τον 14ο αιώνα, οι κάτοικοι των παράκτιων οικισμών θα πρέπει να άρχισαν να μεταναστεύουν προς το εσωτερικό για να αποφύγουν τις πειρατικές επιδρομές.

Οι πλέον διαβόητοι πειρατές της εποχής είναι οι Καταλανοί, οι οποίοι, στις αρχές του 14ου αιώνα είχαν εγκατασταθεί στην Ποτίδαια της απέναντι χερσονήσου της Κασσάνδρας, μόνο μερικά χιλιόμετρα μακριά από τη Νικήτη.

Αυτοί ήταν πρώην μισθοφόροι του Βυζαντινού αυτοκράτορα οι οποίοι, εκμεταλλευόμενοι την αδυναμία του ύστερου Βυζαντινού κράτους, λεηλάτησαν μεγάλες περιοχές της Ελληνικής χερσονήσου από τη Μακεδονία μέχρι την Αθήνα[3].

Λαμβάνοντας υπόψη την εγγύτητα της βάσης των Καταλανών και την αγριότητα των επιδρομών τους, είναι λογικό να υποθέσουμε ότι αυτοί ήταν ο κύριος λόγος που εξώθησε τους κατοίκους των παραθαλάσσιων οικισμών να εγκαταλείψουν τη γη των προγόνων τους και να μετακινηθούν στο εσωτερικό. Έτσι ίδρυσαν το χωριό της Νικήτης στη «Γη του Νεακίτου», μία τοποθεσία καλά κρυμμένη από τους πειρατές και ίσως και οχυρωμένη από τους μοναχούς του Αγίου Όρους. Πολύ πιθανώς άνθρωποι από τους δύο υφιστάμενους ηπειρωτικούς οικισμούς κοντά στη Νικήτη να μετακινήθηκαν επίσης προς τη «Γη του Νεακίτου» καθώς οι οικισμοί αυτοί σταδιακά παρήκμασαν.

Έτσι υπάρχει μόνο ένας κύριος οικισμός, στην περιοχή, η σημερινή Άνω/Παλιά πόλη της Νικήτης, η δύναμη της οποίου κρύβεται στο παλιό κομμάτι της, δηλαδή στον αιωνόβιο οικισμό που χρονολογείται τον 14ο αιώνα.

Τούτο επιβεβαιώνεται από ένα Οθωμανικό απογραφικό έγγραφο[4] που όπου αναφέρεται ένα χωριό στην περιοχή με το όνομα «Νικήτο» στα μέσα του 15ου αιώνα, λίγα δηλαδή χρόνια μετά την κατάκτηση της Χαλκιδικής από τους Οθωμανούς.

Είναι ενδιαφέρον να παρατηρήσει κανείς ότι το όνομα «Νικήτο» πολύ πιθανόν προέρχεται από το «Νεακίτου», κάτι που επιβεβαιώνει τη θεωρία για την εξέλιξη του ονόματος της Κωμόπολης.

Κατά την Οθωμανική κυριαρχία, η Νικήτη ήταν ένα μικρό δραστήριο χωριό.

Οι κάτοικοι ήταν κατά κύριο λόγο αγρότες και ψαράδες.

Την εποχή της επανάστασης του 1821 στη Νικήτη ζούσαν περίπου 700 άτομα.

Η Χαλκιδική ήταν από τις λίγες περιοχές στη Μακεδονία και στη Βόρεια Ελλάδα που προσπάθησε να ξεσηκωθεί εναντίον των Οθωμανών και η Νικήτη έλαβε ενεργό μέρος στην επανάσταση.

Όμως ο ξεσηκωμός στη Χαλκιδική δεν είχε την ίδια επιτυχία όπως στη Νότια Ελλάδα και οι Οθωμανοί έκαψαν το χωριό ως αντίποινα.

Τότε, πολλοί κάτοικοι αναγκάστηκαν να φύγουν ψάχνοντας για ασφαλέστερα μέρη για να μείνουν. Εγκαταστάθηκαν στα νησιά του Βορείου Αιγαίου και στην Εύβοια όπου ακόμη ζουν οι απόγονοί τους.

Παρόλαυτα, οι περισσότεροι επέλεξαν να μείνουν και ξαναέχτισαν το χωριό κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα. Τα πιο σημαντικά κτήρια της Νικήτης, η εκκλησία του Αγίου Νικήτα και το δημοτικό σχολείο, χρονολογούνται από το 1870, κάτι που σημαίνει ότι μέχρι τότε η Νικήτη είχε πλήρως ανακάμψει από την καταστροφή της αποτυχημένης επανάστασης. Φαίνεται ότι η πολιτική της σχετικής αυτονομίας στη διαχείριση των τοπικών υποθέσεων που είχε υιοθετήσει το ύστερο Οθωμανικό κράτος, βοήθησε το μικρό χωριό να αναπτυχθεί τόσο οικονομικά όσο και πληθυσμιακά.

Άλλωστε, οι Οθωμανοί νοιαζόταν περισσότερο για τη συλλογή των φόρων από τους υπηκόους τους.

Μετά την απελευθέρωση του 1912, υπήρξε μία περίοδος επέκτασης του χωριού, παρόλαυτα αρκετά αργής λόγω των δύο παγκοσμίων πολέμων, της μικρασιατικής καταστροφής που έφερε πολλούς πρόσφυγες στη Χαλκιδική, την οικονομική κρίση της δεκαετίας του 1930 και τον εμφύλιο του 1946-1949.

Ωστόσο οι κάτοικοι της Νικήτης επιβίωσαν μέσα από όλες αυτές τις δυσκολίες που είχε το πρώτο μισό του 20ου αιώνα.

Κατά τη διάρκεια λοιπόν του δεύτερου μισού του αιώνα, το χωριό αναπτύχθηκε ραγδαία.

Έγινε επέκταση προς τη θάλασσα, για πρώτη φορά από την εγκατάλειψη των παράκτιων οικισμών τον 14ο αιώνα, ενώ μεγάλωσαν οι καλλιεργήσιμες εκτάσεις.

Βιβλιογραφία:

[1] Actes de Xénophon, εκδ. D. Papachryussanthou, Paris 1986, σ. 87 κ.εξ.

[2] Παπάγγελος, Ἰωακ. Συμβολή εἰς τήν ἐτυμηγορίαν τοῦ ὀνόματος τοῦ χωρίου Νικήτη τῆς Χαλκιδικῆς, Μακεδονικά 12 (1972), σ. 309-315

[3] Βλ και το άρθρο «Η “Καταλανική Εταιρεία” και η οριστική καταστροφή του Μεσαιωνικού Ελληνισμού» στο http://www.istorikathemata.com/2010/08/blog-post_09.html, έγινε πρόσβαση στις 28-11-2010.

[4] Βασίλης Δημητριάδης. Φορολογικές κατηγορίες των χωριών της Θεσσαλονίκης κατά την Τουρκοκρατία, Μακεδονικά 20 (1980), σ. 375-462.

[5] Δρ.Ιωακείμ Καλαμάρης

Η Σιθωνία της Μακεδονίας, Θρησκεία, Πολιτισμός, Αθλητισμός και Τουρισμός (2021)

Τουριστικός προορισμός

Η ριβίερα της Μακεδονίας

Μια συμφωνία μπλε και πράσινου!

Αυτό είναι η Σιθωνία!

Tα πεύκα αγγίζουν τη θάλασσα στο δεύτερο «πόδι» της Χαλκιδικής, που εντυπωσιάζει µε το τραχύ του τοπίο, ενθουσιάζοντας τους φυσιολάτρες και όσους αναζητούν ήρεµες διακοπές.

Από παραδοσιακά, διατηρητέα χωριά, κολπάκια και τεράστιες παραλίες λουσμένες στα πεύκα, μέχρι γραφικά ψαροχώρια, οι εναλλαγές στο δεύτερο «πόδι» δεν γίνεται να σε αφήσουν αδιάφορο!

Η Νικήτη στο βουνό ή η Νικήτη στη θάλασσα;

«Δίλλημα».

Η μεσαία χερσόνησος της Χαλκιδικής με τις εξωτικές παραλίες, τα παραδοσιακά χωριά και τα διάσημα κάμπινγκ εντυπωσιάζει χάρη στη μοναδική πολυμορφία της.

Σήμερα η Σιθωνία, Χαλκιδική αποτελεί τον αυτονόητο τόπο διακοπών εκατομμυρίων Ελλήνων και ξένων πολιτών.

Διαθέτει εξαιρετική φύση και μοναδικές θάλασσες ο ευλογημένος αυτός τόπος.

Υπάρχει ένα στοιχείο εξωτικό στις ακτές της Σιθωνίας, που πάντα γοητεύει.

Είναι μάλλον η λευκή άμμος, τα κρυστάλλινα και γαλαζοπράσινα νερά, αιωνόβια πεύκα και ελιές,

η βλάστηση που φθάνει μέχρι την ακροθαλασσιά, που δημιουργούν αυτή την αίσθηση του εξωτικού.

Στη Νικήτη, η ακτογραμμή της Σιθωνίας διαγράφει περίπου 25χμ περιλαμβάνοντας πολλές και μοναδικές παραλίες.

Ένα ταξίδι στον χρόνο, χωρισμένο ανά περιοχή.

Η παραδοσιακή ενασχόληση με την μελισσοκομία όχι μόνο διατηρήθηκε αλλά οι μελισσοκόμοι της Νικήτης ασχολήθηκαν μαζικά και επαγγελματικά με τη μελισσοκομία.

Με το περίφημο μέλι Σίθων από σουσούρα και το μοναδικό Ελαιόλαδο και Ελιές.

Ο τουρισμός έγινε μία σημαντική πηγή εισοδήματος και πολλά ξενοδοχεία χτίστηκαν στην περιοχή ενώ σήμερα, οι επιχειρήσεις ενοικιαζόμενων δωματίων διαθέτουν πάνω από χίλιες κλίνες συνολικά.

Η Άνω/Παλιά Νικήτη, είναι η μετεξέλιξη της ιστορικής κοινότητας Νικήτα αποτελεί σήμερα ένα υπόδειγμα διατηρητέου οικισμού που αναβίωσε μοναδικά χάρη στις αποκαταστάσεις εξαιρετικών σπιτιών και τη δημιουργία νέων προσεγμένων πόλων ψυχαγωγίας.

Μια Κωμόπολη-σκηνικό που κορυφώνεται με την άνοδο στον ιστορικό ναό του Αγίου Νικήτα.

Με ήπια ανάπτυξη και διαρκείς παρεμβάσεις στους πλακόστρωτους δρόμους του θα αποτελέσει στο κοντινό μέλλον το πιο ποθητό σημείο της Σιθωνίας.

«Σαν τη Χαλκιδική δεν έχει!»

Μία σχεδόν ευθεία ακτογραμμή, κάτι ασυνήθιστο για τη Σιθωνία, με μοναδικά χρώματα και πεύκα που κυριολεκτικά πέφτουν μέσα στο νερό.

Οι γνωστές παραλίες της Νικήτης είναι:

Παραλία Νικήτης

Μία μεγάλη ανοιχτή παραλία, εύκολα προσβάσιμη, με ρηχά ζεστά νερά και πολλές ευκολίες για τον επισκέπτη.

Η παραλία εκτείνεται σε μήκος πάνω από δύο χιλιόμετρα. Μπορείτε όμως να την περπατήσετε άνετα αφού υπάρχει παραλιακός δρόμος σε όλο σχεδόν το μήκος της.

Ακτή Σπαθιές

Βρίσκεται αμέσως μετά την παραλία της Καλόγριας. Χαρακτηρίζεται από τη βραχώδη ακτογραμμή με τους κολπίσκους και τις σπηλιές που προκαλούν για εξερεύνηση.

Ακτή Λαγομάνδρα

Μεγάλη δασωμένη παραλία με καταπληκτική θάλασσα, πολλές επιλογές διαμονής και δραστηριότητες θαλασσίων σπορ.

Παραλία Αϊ -Γιάννη

Μία παραλία λίγο έξω από τη Νικήτη, στη Σιθωνία Χαλκιδικής. Μεγάλο μήκος ακτής, εύκολη πρόσβαση και πεντακάθαρα νερά είναι τα κύρια στοιχεία της.

Ακτή Καστρί

Μία όχι πολύ γνωστή παραλία πολύ κοντά στη Νικήτη, σε μία περιοχή ιδιαίτερης ιστορικής σημασίας.

Παραλία Κοβιού

Χαλαρωτικά γαλαζοπράσινα νερά, σε ένα μοναδικό πλαίσιο θάλασσας, βράχων και πεύκων.

Παραλία Καλόγριας

Μία ακόμη υπέροχη παραλία της Χαλκιδικής, πέντε χιλιόμετρα από τη Νικήτη. Διαθέτει μεγάλο μήκος ακτής που φημίζεται για τη βελούδινη άσπρη άμμο της.

Οι επισκέπτες της Νικήτης μπορούν να απολαύσουν μία αξέχαστη εμπειρία με την οικογένεια ή την παρέα τους, με ημιυποβρύχιο Nemo να ζήσουν τη μαγεία του βυθού της Νικήτης, όπως και μα απολαύσουν καταδύσεις απο οργανωμένο Κέντρο Καταδύσεων.

Η Νικήτη παρέχει και Δημοτική Μαρίνα, τριακοσίων θέσεων, θαλάσσια σπόρ, ενοικιάσεις σκαφών και οργανωμένες κρουαζιέρες.

Στην Σιθωνία, διατίθεται γήπεδο γκόλφ με 18 τρύπες, ανάμεσα σε όλα όσα προσφέρει.

Κλειστό Γήπεδο Καλαθοσφαίρισης,

Γήπεδα ποδοσφαίρου, Γήπεδα τένις μπορούν να βρεθούν παντού ενώ η ιππασία μέσα στα δάση ελάτων είναι μια εμπειρία που δεν μπορείτε να βρίσκονται στην υπόλοιπη Ελλάδα.

Διαθέτει ποικιλία ποιοτικών εστιατορίων, εμπορικών καταστημάτων, Σουπέρ Μάρκετ, επίσης νυχτερινή ζωή και τις υπόλοιπες διασκεδάσεις που περιμένει κανείς από τα θέρετρα των διακοπών, η Νικητη καταφέρνει να συνδυάσει την παραδοσιακή ομορφιά και φιλοξενία με τις σύγχρονες απολαύσεις.

Στη Νικήτη τις 15 Σεπτεμβρίου, είναι ημέρα της γιορτής του Αγίου, διοργανώνεται γλέντι και περιφέρεται σε μια ιερή τελετή στους δρόμους του χωριού η εικόνα του Αγίου.

Η Νικήτη σήμερα είναι η πρωτεύουσα της Σιθωνίας. Είναι Έδρα του Δήμου Σιθωνίας και μία από τις ταχύτερα αναπτυσσόμενες πόλεις στη Χαλκιδική.

Η Νικήτη είναι από τα πιο παλιά χωριά της Χαλκιδικής και στην συνέχεια έγινε Κωμόπολη.

Σήμερα η Νικήτη έχει περίπου πέντε χιλιάδες μονίμους κατοίκους στη δυτική πλευρά της χερσονήσου, με το 10% του πληθυσμού να είναι από ομόθρησκες βαλκανικές χώρες.

Πολιτισμική κληρονομία και προορισμός

Πολιτισμός 7 000 χρόνων